


17 Ocak 1989 tarihli Fırt'ın 671.nci sayısında yayımlanan bu karikatürle piyasada önemli yerleri olan üç mizah dergisinde işlerim yayımlanmıştı (o sıralar amatör toplantı günü bana uymadığından Çarşaf Dergisine bir türlü gidememiştim.)
Bunlar kötü çizilmiş olsalarda benim ilk işlerim. O kadar mutlu olmuştum ki anlatamam. Ama şimdi bu çizimleri 7 yaşındaki oğlum Metehan çizse onu bile epey eleştiririm sanırım.
Ne yapalım bizdeki çizerlik yeteneği babadan miras değil, alınteri(!)...
Oguzhan Kayan
3 yorum:
Olur mu
ben çok etkilenmiştim bundan
hatta hala çok kullanırım bu espriyi.
1976 yilinda karikaturu cizdim, ciniledim.girgir ve firt dergilerinin kapisindaki birine hepsini verdim.o hafta bir tanesi yayinlandi.parami almak icin gittim.orada calisan biri odeme fisi yazdi. 150 tl degerinde fis verdi.o gun cok sevinmistim.okulda taniyanlar takdir etmisti.sonra butun dergilerin amator gunlrne gittim.
Bence o 1980-1990'larda Gırgır gibi basında yayınlanan işler epey fark ediliyordu.
O zamanlar insanlar aldıkları dergi, gazete gibi basılı ürünlerin her kısmını dikkatle okurdu.
TV tek kanal olan dönemlerde gündüz yapacak pek bir şey yoktu, zaten insanlarda 2. veya şimdiki gibi 3. TV alacak bütçe yoktu, radyo açar ve gazetenin sayfalarını sömürürdün.
İnsanlar vefat haberlerinden, ilan sayfalarına kadar okurdu, o nedenle o zamanlar genel kültür daha fazlaydı, şimdi ise magazin bilgisi fazla sanki.
Sonuç olarak bir işiniz basılsa komşu,
- Bu sizin çocuk değil mi ya?" derdi.
Farkedilirdin:)
Yorum Gönder